Хто вінаваты?

У апошнія тыдні напружанасць паміж Беларуссю і суседнімі краінамі-членамі ЕС прыняла трывожны паварот да горшага. Cістэмная і цынічная інструменталізацыя мігрантаў у палітычных мэтах Беларуссю, а таксама яе спробы дэстабілізаваць усходнія межы ЕС перайшлі ў новую фазу эскалацыі. Як паведамляюць крыніцы навін, калоны мігрантаў, якія прылятаюць у Мінск з шэрагу краін, знаходзіліся пад кантролем беларускіх уладаў падчас руху ў бок польскай мяжы, дзе адбыліся сутыкненні.

На гэтым фоне камісія ЕС заклікала Краіны ЕС зацвердзіць пашыраны рэжым санкцый супраць беларускіх уладаў; польскія ўлады былі вымушаны павялічыць колькасць салдат і памежнікаў для абароны знешняй мяжы ЕС і Улады Літвы абвясцілі надзвычайнае становішча на мяжы краіны з Беларуссю.

Чыя віна ў гэтай гібрыднай атацы супраць ЕС, як выказалася старшыня Камісіі ЕС Урсула фон дэр Ляен? Калі запытацца ў беларускай прапагандысцкай машыны і пракрамлёўскіх выданняў, то адказ становіцца відавочным – гэта калектыўны Захад, польскія ўлады адпраўлялі танкі да мяжы, і ЕС прымае санкцыі для сваіх унутраных мэтаў.

Усе гэтыя порцыі дэзінфармацыі адцягваюць увагу ад таго, што “аўтарытарны рэжым у Беларусі эксплуатуе людзей па палітычных матывах“, – заявіла еўракамісар Ілва Ёхансан. Беларусь цынічна эксплуатуе мігрантаў, спрабуючы адпомсціць ЕС, які не прызнае фальсіфікаваных вынікаў апошніх прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі і ўвёў абмежавальныя меры супраць рэжыму і пэўных асоб, акрамя іншых прычын, у сувязі з рэпрэсіямі супраць мірных дэманстрантаў, парушэннямі правоў чалавека, а таксама вымушанай пасадкай рэйса Ryanair у Мінску.

Польшча і Літва апынуліся ў прыцэле пракрамлёўскіх СМІ ў іншых сферах, акрамя міграцыйнага крызісу, які працягваецца. Напрыклад, паводле адной з крыніц, Польшча рыхтуецца да вайны з Расеяй і Беларуссю, што, па меншай меры, гучыць як дзіўная тэорыя. Літва, у сваю чаргу, атрымала ролю агрэсіўнага парушальніка правоў чалавека, які паводле вартых даверу крыніц, далёкі ад ісціны і з’яўляецца выпадкам псіхалагічнай праекцыі.

Сітуацыя абвастрэння, падобная на тую, якая цяпер разгортваецца на ўсходняй знешняй мяжы ЕС, часта прадугледжвае вялікую колькасць дэзінфармацыі. Гэта служыць мэтам агрэсара, каб “заблытаць ваду”, перавесці віну на іншыя рэчы і прадэманстраваць свае ўласныя дзеянні як слушныя. Акрамя таго, заплямленне знешняга іміджу праціўніка з’яўляецца вельмі важным у плане кампаніі агрэсара. Усё гэта відаць і ў цяперашняй сітуацыі, і па выбухах дэзінфармацыі з пракрамлёўскіх і беларускіх рэжымных СМІ.

Іншыя навочныя прыклады пракрамлёўскай дэзінфармацыі на гэтым тыдні:

• Вечная класіка пракрамлёўскіх выданняў: NATO парушыла сваё абяцанне не рухацца на ўсход;
• Не, гэта няпраўда: Заходнееўрапейцы ўспрымаюць палякаў як “усходніх варвараў” і “славянскіх свіней”;

Ах, так, гэта здарылася – незаконна, заўважце: Расея не анэксавала Крым.